Conjugation of limita
[li.miˈta]third-person singular simple perfect indicative of limita Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | limitez |
| tu | limitezi |
| el / ea | limitează |
| noi | limităm |
| voi | limitați |
| ei / ele | limitează |
Imperfect
| eu | limitam |
| tu | limitai |
| el / ea | limita |
| noi | limitam |
| voi | limitați |
| ei / ele | limitau |
Perfectul simplu
| eu | limitai |
| tu | limitași |
| el / ea | limită |
| noi | limitarăm |
| voi | limitarăți |
| ei / ele | limitară |
Mai mult ca perfectul
| eu | limitasem |
| tu | limitaseși |
| el / ea | limitase |
| noi | limitaserăm |
| voi | limitaserăți |
| ei / ele | limitaseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să limitez |
| tu | să limitezi |
| el / ea | să limiteze |
| noi | să limităm |
| voi | să limitați |
| ei / ele | să limiteze |
Imperativ
Afirmativ
| tu | limitează |
| voi | limitați |
Negativ
| tu | nu nu limita |
| voi | nu nu limitați |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a limita |
Gerunziu
| — | limitând |
Participiu
| — | limitat |