Conjugation of infera
to infer Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | inferez |
| tu | inferezi |
| el / ea | inferează |
| noi | inferăm |
| voi | inferați |
| ei / ele | inferează |
Imperfect
| eu | inferam |
| tu | inferai |
| el / ea | infera |
| noi | inferam |
| voi | inferați |
| ei / ele | inferau |
Perfectul simplu
| eu | inferai |
| tu | inferași |
| el / ea | inferă |
| noi | inferarăm |
| voi | inferarăți |
| ei / ele | inferară |
Mai mult ca perfectul
| eu | inferasem |
| tu | inferaseși |
| el / ea | inferase |
| noi | inferaserăm |
| voi | inferaserăți |
| ei / ele | inferaseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să inferez |
| tu | să inferezi |
| el / ea | să infereze |
| noi | să inferăm |
| voi | să inferați |
| ei / ele | să infereze |
Imperativ
Afirmativ
| tu | inferează |
| voi | inferați |
Negativ
| tu | nu nu infera |
| voi | nu nu inferați |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a infera |
Gerunziu
| — | inferând |
Participiu
| — | inferat |