Conjugation of huidui
to hiss, to boo Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | huiduiesc |
| tu | huiduiești |
| el / ea | huiduiește |
| noi | huiduim |
| voi | huiduiți |
| ei / ele | huiduiesc |
Imperfect
| eu | huiduiam |
| tu | huiduiai |
| el / ea | huiduia |
| noi | huiduiam |
| voi | huiduiați |
| ei / ele | huiduiau |
Perfectul simplu
| eu | huiduii |
| tu | huiduiși |
| el / ea | huidui |
| noi | huiduirăm |
| voi | huiduirăți |
| ei / ele | huiduiră |
Mai mult ca perfectul
| eu | huiduisem |
| tu | huiduiseși |
| el / ea | huiduise |
| noi | huiduiserăm |
| voi | huiduiserăți |
| ei / ele | huiduiseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să huiduiesc |
| tu | să huiduiești |
| el / ea | să huiduiască |
| noi | să huiduim |
| voi | să huiduiți |
| ei / ele | să huiduiască |
Imperativ
Afirmativ
| tu | huiduiește |
| voi | huiduiți |
Negativ
| tu | nu nu huidui |
| voi | nu nu huiduiți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a huidui |
Gerunziu
| — | huiduind |
Participiu
| — | huiduit |