Conjugation of dizgrația
to disgrace Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | dizgrațiez |
| tu | dizgrațiezi |
| el / ea | dizgrațiază |
| noi | dizgrațiem |
| voi | dizgrațiați |
| ei / ele | dizgrațiază |
Imperfect
| eu | dizgrațiam |
| tu | dizgrațiai |
| el / ea | dizgrația |
| noi | dizgrațiam |
| voi | dizgrațiați |
| ei / ele | dizgrațiau |
Perfectul simplu
| eu | dizgrațiai |
| tu | dizgrațiași |
| el / ea | dizgrație |
| noi | dizgrațiarăm |
| voi | dizgrațiarăți |
| ei / ele | dizgrațiară |
Mai mult ca perfectul
| eu | dizgrațiasem |
| tu | dizgrațiaseși |
| el / ea | dizgrațiase |
| noi | dizgrațiaserăm |
| voi | dizgrațiaserăți |
| ei / ele | dizgrațiaseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să dizgrațiez |
| tu | să dizgrațiezi |
| el / ea | să dizgrațieze |
| noi | să dizgrațiem |
| voi | să dizgrațiați |
| ei / ele | să dizgrațieze |
Imperativ
Afirmativ
| tu | dizgrațiază |
| voi | dizgrațiați |
Negativ
| tu | nu nu dizgrația |
| voi | nu nu dizgrațiați |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a dizgrația |
Gerunziu
| — | dizgrațiind |
Participiu
| — | dizgrațiat |