Conjugation of deruta
to confuse, to disorient Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | derutez |
| tu | derutezi |
| el / ea | derutează |
| noi | derutăm |
| voi | derutați |
| ei / ele | derutează |
Imperfect
| eu | derutam |
| tu | derutai |
| el / ea | deruta |
| noi | derutam |
| voi | derutați |
| ei / ele | derutau |
Perfectul simplu
| eu | derutai |
| tu | derutași |
| el / ea | derută |
| noi | derutarăm |
| voi | derutarăți |
| ei / ele | derutară |
Mai mult ca perfectul
| eu | derutasem |
| tu | derutaseși |
| el / ea | derutase |
| noi | derutaserăm |
| voi | derutaserăți |
| ei / ele | derutaseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să derutez |
| tu | să derutezi |
| el / ea | să deruteze |
| noi | să derutăm |
| voi | să derutați |
| ei / ele | să deruteze |
Imperativ
Afirmativ
| tu | derutează |
| voi | derutați |
Negativ
| tu | nu nu deruta |
| voi | nu nu derutați |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a deruta |
Gerunziu
| — | derutând |
Participiu
| — | derutat |