Conjugation of crănțăni
to grit one's teeth Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | crănțăn |
| tu | crănțăni |
| el / ea | crănțăne |
| noi | crănțănim |
| voi | crănțăniți |
| ei / ele | crănțăn |
Imperfect
| eu | crănțăneam |
| tu | crănțăneai |
| el / ea | crănțănea |
| noi | crănțăneam |
| voi | crănțăneați |
| ei / ele | crănțăneau |
Perfectul simplu
| eu | crănțănii |
| tu | crănțăniși |
| el / ea | crănțăni |
| noi | crănțănirăm |
| voi | crănțănirăți |
| ei / ele | crănțăniră |
Mai mult ca perfectul
| eu | crănțănisem |
| tu | crănțăniseși |
| el / ea | crănțănise |
| noi | crănțăniserăm |
| voi | crănțăniserăți |
| ei / ele | crănțăniseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să crănțăn |
| tu | să crănțăni |
| el / ea | să crănțănă |
| noi | să crănțănim |
| voi | să crănțăniți |
| ei / ele | să crănțănă |
Imperativ
Afirmativ
| tu | crănțăne |
| voi | crănțăniți |
Negativ
| tu | nu nu crănțăni |
| voi | nu nu crănțăniți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a crănțăni |
Gerunziu
| — | crănțănind |
Participiu
| — | crănțănit |