Conjugation of consimți
to consent to, give one's consent Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | consimt |
| tu | consimți |
| el / ea | consimte |
| noi | consimțim |
| voi | consimțiți |
| ei / ele | consimt |
Imperfect
| eu | consimțeam |
| tu | consimțeai |
| el / ea | consimțea |
| noi | consimțeam |
| voi | consimțeați |
| ei / ele | consimțeau |
Perfectul simplu
| eu | consimții |
| tu | consimțiși |
| el / ea | consimți |
| noi | consimțirăm |
| voi | consimțirăți |
| ei / ele | consimțiră |
Mai mult ca perfectul
| eu | consimțisem |
| tu | consimțiseși |
| el / ea | consimțise |
| noi | consimțiserăm |
| voi | consimțiserăți |
| ei / ele | consimțiseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să consimt |
| tu | să consimți |
| el / ea | să consimtă |
| noi | să consimțim |
| voi | să consimțiți |
| ei / ele | să consimtă |
Imperativ
Afirmativ
| tu | consimte |
| voi | consimțiți |
Negativ
| tu | nu nu consimți |
| voi | nu nu consimțiți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a consimți |
Gerunziu
| — | consimțind |
Participiu
| — | consimțit |