Conjugation of coborî
ko.boˈrɨsecond-person singular present indicative/subjunctive of coborî Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | cobor |
| tu | cobori |
| el / ea | coboară |
| noi | coborâm |
| voi | coborâți |
| ei / ele | coboară |
Imperfect
| eu | coboram |
| tu | coborai |
| el / ea | cobora |
| noi | coboram |
| voi | coborați |
| ei / ele | coborau |
Perfectul simplu
| eu | coborâi |
| tu | coborâși |
| el / ea | coborî |
| noi | coborârăm |
| voi | coborârăți |
| ei / ele | coborâră |
Mai mult ca perfectul
| eu | coborâsem |
| tu | coborâseși |
| el / ea | coborâse |
| noi | coborâserăm |
| voi | coborâserăți |
| ei / ele | coborâseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să cobor |
| tu | să cobori |
| el / ea | să coboare |
| noi | să coborâm |
| voi | să coborâți |
| ei / ele | să coboare |
Imperativ
Afirmativ
| tu | coboară |
| voi | coborâți |
Negativ
| tu | nu nu coborî |
| voi | nu nu coborâți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a coborî |
Gerunziu
| — | coborând |
Participiu
| — | coborât |