Conjugation of buzdugăni
to bludgeon Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | buzdugănesc |
| tu | buzdugănești |
| el / ea | buzdugănește |
| noi | buzdugănim |
| voi | buzdugăniți |
| ei / ele | buzdugănesc |
Imperfect
| eu | buzdugăneam |
| tu | buzdugăneai |
| el / ea | buzdugănea |
| noi | buzdugăneam |
| voi | buzdugăneați |
| ei / ele | buzdugăneau |
Perfectul simplu
| eu | buzdugănii |
| tu | buzdugăniși |
| el / ea | buzdugăni |
| noi | buzdugănirăm |
| voi | buzdugănirăți |
| ei / ele | buzdugăniră |
Mai mult ca perfectul
| eu | buzdugănisem |
| tu | buzdugăniseși |
| el / ea | buzdugănise |
| noi | buzdugăniserăm |
| voi | buzdugăniserăți |
| ei / ele | buzdugăniseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să buzdugănesc |
| tu | să buzdugănești |
| el / ea | să buzdugănească |
| noi | să buzdugănim |
| voi | să buzdugăniți |
| ei / ele | să buzdugănească |
Imperativ
Afirmativ
| tu | buzdugănește |
| voi | buzdugăniți |
Negativ
| tu | nu nu buzdugăni |
| voi | nu nu buzdugăniți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a buzdugăni |
Gerunziu
| — | buzdugănind |
Participiu
| — | buzdugănit |