Conjugation of bălmăji
to stammer Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | bălmăjesc |
| tu | bălmăjești |
| el / ea | bălmăjește |
| noi | bălmăjim |
| voi | bălmăjiți |
| ei / ele | bălmăjesc |
Imperfect
| eu | bălmăjeam |
| tu | bălmăjeai |
| el / ea | bălmăjea |
| noi | bălmăjeam |
| voi | bălmăjeați |
| ei / ele | bălmăjeau |
Perfectul simplu
| eu | bălmăjii |
| tu | bălmăjiși |
| el / ea | bălmăji |
| noi | bălmăjirăm |
| voi | bălmăjirăți |
| ei / ele | bălmăjiră |
Mai mult ca perfectul
| eu | bălmăjisem |
| tu | bălmăjiseși |
| el / ea | bălmăjise |
| noi | bălmăjiserăm |
| voi | bălmăjiserăți |
| ei / ele | bălmăjiseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să bălmăjesc |
| tu | să bălmăjești |
| el / ea | să bălmăjească |
| noi | să bălmăjim |
| voi | să bălmăjiți |
| ei / ele | să bălmăjească |
Imperativ
Afirmativ
| tu | bălmăjește |
| voi | bălmăjiți |
Negativ
| tu | nu nu bălmăji |
| voi | nu nu bălmăjiți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a bălmăji |
Gerunziu
| — | bălmăjind |
Participiu
| — | bălmăjit |