Conjugation of avea
aˈve̯aUsed with past participles to form the compound perfect tense.: to have (done) Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | am |
| tu | ai |
| el / ea | are |
| noi | avem |
| voi | aveți |
| ei / ele | au |
Imperfect
| eu | aveam |
| tu | aveai |
| el / ea | avea |
| noi | aveam |
| voi | aveați |
| ei / ele | aveau |
Perfectul simplu
| eu | avui |
| tu | avuși |
| el / ea | avu |
| noi | avurăm |
| voi | avurăți |
| ei / ele | avură |
Mai mult ca perfectul
| eu | avusem |
| tu | avuseși |
| el / ea | avuse |
| noi | avuserăm |
| voi | avuserăți |
| ei / ele | avuseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să am |
| tu | să ai |
| el / ea | să aibă |
| noi | să avem |
| voi | să aveți |
| ei / ele | să aibă |
Imperativ
Afirmativ
| tu | ai |
| voi | aveți |
Negativ
| tu | nu nu avea |
| voi | nu nu aveți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a avea |
Gerunziu
| — | având |
Participiu
| — | avut |