Conjugation of anatema
to (obsolete) to anathematize Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | anatemez |
| tu | anatemezi |
| el / ea | anatemează |
| noi | anatemăm |
| voi | anatemați |
| ei / ele | anatemează |
Imperfect
| eu | anatemam |
| tu | anatemai |
| el / ea | anatema |
| noi | anatemam |
| voi | anatemați |
| ei / ele | anatemau |
Perfectul simplu
| eu | anatemai |
| tu | anatemași |
| el / ea | anatemă |
| noi | anatemarăm |
| voi | anatemarăți |
| ei / ele | anatemară |
Mai mult ca perfectul
| eu | anatemasem |
| tu | anatemaseși |
| el / ea | anatemase |
| noi | anatemaserăm |
| voi | anatemaserăți |
| ei / ele | anatemaseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să anatemez |
| tu | să anatemezi |
| el / ea | să anatemeze |
| noi | să anatemăm |
| voi | să anatemați |
| ei / ele | să anatemeze |
Imperativ
Afirmativ
| tu | anatemează |
| voi | anatemați |
Negativ
| tu | nu nu anatema |
| voi | nu nu anatemați |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a anatema |
Gerunziu
| — | anatemând |
Participiu
| — | anatemat |