Conjugation of alegădui
to satisfy Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | alegăduiesc |
| tu | alegăduiești |
| el / ea | alegăduiește |
| noi | alegăduim |
| voi | alegăduiți |
| ei / ele | alegăduiesc |
Imperfect
| eu | alegăduiam |
| tu | alegăduiai |
| el / ea | alegăduia |
| noi | alegăduiam |
| voi | alegăduiați |
| ei / ele | alegăduiau |
Perfectul simplu
| eu | alegăduii |
| tu | alegăduiși |
| el / ea | alegădui |
| noi | alegăduirăm |
| voi | alegăduirăți |
| ei / ele | alegăduiră |
Mai mult ca perfectul
| eu | alegăduisem |
| tu | alegăduiseși |
| el / ea | alegăduise |
| noi | alegăduiserăm |
| voi | alegăduiserăți |
| ei / ele | alegăduiseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să alegăduiesc |
| tu | să alegăduiești |
| el / ea | să alegăduiască |
| noi | să alegăduim |
| voi | să alegăduiți |
| ei / ele | să alegăduiască |
Imperativ
Afirmativ
| tu | alegăduiește |
| voi | alegăduiți |
Negativ
| tu | nu nu alegădui |
| voi | nu nu alegăduiți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a alegădui |
Gerunziu
| — | alegăduind |
Participiu
| — | alegăduit |