Indicativ
Prezent
| eu | afirm |
| tu | afirmi |
| el / ea | afirmă |
| noi | afirmăm |
| voi | afirmați |
| ei / ele | afirmă |
Imperfect
| eu | afirmam |
| tu | afirmai |
| el / ea | afirma |
| noi | afirmam |
| voi | afirmați |
| ei / ele | afirmau |
Perfectul simplu
| eu | afirmai |
| tu | afirmași |
| el / ea | afirmă |
| noi | afirmarăm |
| voi | afirmarăți |
| ei / ele | afirmară |
Mai mult ca perfectul
| eu | afirmasem |
| tu | afirmaseși |
| el / ea | afirmase |
| noi | afirmaserăm |
| voi | afirmaserăți |
| ei / ele | afirmaseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să afirm |
| tu | să afirmi |
| el / ea | să afirme |
| noi | să afirmăm |
| voi | să afirmați |
| ei / ele | să afirme |
Imperativ
Afirmativ
| tu | afirmă |
| voi | afirmați |
Negativ
| tu | nu nu afirma |
| voi | nu nu afirmați |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a afirma |
Gerunziu
| — | afirmând |
Participiu
| — | afirmat |