Conjugation of accentua
to accentuate Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | accentuez |
| tu | accentuezi |
| el / ea | accentuează |
| noi | accentuăm |
| voi | accentuați |
| ei / ele | accentuează |
Imperfect
| eu | accentuam |
| tu | accentuai |
| el / ea | accentua |
| noi | accentuam |
| voi | accentuați |
| ei / ele | accentuau |
Perfectul simplu
| eu | accentuai |
| tu | accentuași |
| el / ea | accentuă |
| noi | accentuarăm |
| voi | accentuarăți |
| ei / ele | accentuară |
Mai mult ca perfectul
| eu | accentuasem |
| tu | accentuaseși |
| el / ea | accentuase |
| noi | accentuaserăm |
| voi | accentuaserăți |
| ei / ele | accentuaseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să accentuez |
| tu | să accentuezi |
| el / ea | să accentueze |
| noi | să accentuăm |
| voi | să accentuați |
| ei / ele | să accentueze |
Imperativ
Afirmativ
| tu | accentuează |
| voi | accentuați |
Negativ
| tu | nu nu accentua |
| voi | nu nu accentuați |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a accentua |
Gerunziu
| — | accentuând |
Participiu
| — | accentuat |