Conjugation of abnega
abneˈɡathird-person singular simple perfect indicative of abnega Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | abneg |
| tu | abnegi |
| el / ea | abneagă |
| noi | abnegăm |
| voi | abnegați |
| ei / ele | abneagă |
Imperfect
| eu | abnegam |
| tu | abnegai |
| el / ea | abnega |
| noi | abnegam |
| voi | abnegați |
| ei / ele | abnegau |
Perfectul simplu
| eu | abnegai |
| tu | abnegași |
| el / ea | abnegă |
| noi | abnegarăm |
| voi | abnegarăți |
| ei / ele | abnegară |
Mai mult ca perfectul
| eu | abnegasem |
| tu | abnegaseși |
| el / ea | abnegase |
| noi | abnegaserăm |
| voi | abnegaserăți |
| ei / ele | abnegaseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să abneg |
| tu | să abnegi |
| el / ea | să abnege |
| noi | să abnegăm |
| voi | să abnegați |
| ei / ele | să abnege |
Imperativ
Afirmativ
| tu | abneagă |
| voi | abnegați |
Negativ
| tu | nu nu abnega |
| voi | nu nu abnegați |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a abnega |
Gerunziu
| — | abnegând |
Participiu
| — | abnegat |