Conjugation of șuti
to steal Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | șutesc |
| tu | șutești |
| el / ea | șutește |
| noi | șutim |
| voi | șutiți |
| ei / ele | șutesc |
Imperfect
| eu | șuteam |
| tu | șuteai |
| el / ea | șutea |
| noi | șuteam |
| voi | șuteați |
| ei / ele | șuteau |
Perfectul simplu
| eu | șutii |
| tu | șutiși |
| el / ea | șuti |
| noi | șutirăm |
| voi | șutirăți |
| ei / ele | șutiră |
Mai mult ca perfectul
| eu | șutisem |
| tu | șutiseși |
| el / ea | șutise |
| noi | șutiserăm |
| voi | șutiserăți |
| ei / ele | șutiseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să șutesc |
| tu | să șutești |
| el / ea | să șutească |
| noi | să șutim |
| voi | să șutiți |
| ei / ele | să șutească |
Imperativ
Afirmativ
| tu | șutește |
| voi | șutiți |
Negativ
| tu | nu nu șuti |
| voi | nu nu șutiți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a șuti |
Gerunziu
| — | șutind |
Participiu
| — | șutit |