Indicativ
Prezent
| eu | întemeiez |
| tu | întemeiezi |
| el / ea | întemeiază |
| noi | întemeiem |
| voi | întemeiați |
| ei / ele | întemeiază |
Imperfect
| eu | întemeiam |
| tu | întemeiai |
| el / ea | întemeia |
| noi | întemeiam |
| voi | întemeiați |
| ei / ele | întemeiau |
Perfectul simplu
| eu | întemeiai |
| tu | întemeiași |
| el / ea | întemeie |
| noi | întemeiarăm |
| voi | întemeiarăți |
| ei / ele | întemeiară |
Mai mult ca perfectul
| eu | întemeiasem |
| tu | întemeiaseși |
| el / ea | întemeiase |
| noi | întemeiaserăm |
| voi | întemeiaserăți |
| ei / ele | întemeiaseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să întemeiez |
| tu | să întemeiezi |
| el / ea | să întemeieze |
| noi | să întemeiem |
| voi | să întemeiați |
| ei / ele | să întemeieze |
Imperativ
Afirmativ
| tu | întemeiază |
| voi | întemeiați |
Negativ
| tu | nu nu întemeia |
| voi | nu nu întemeiați |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a întemeia |
Gerunziu
| — | întemeind |
Participiu
| — | întemeiat |