Conjugation of împrieteni
to become friends; to make friends with one another Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | împrietenesc |
| tu | împrietenești |
| el / ea | împrietenește |
| noi | împrietenim |
| voi | împrieteniți |
| ei / ele | împrietenesc |
Imperfect
| eu | împrieteneam |
| tu | împrieteneai |
| el / ea | împrietenea |
| noi | împrieteneam |
| voi | împrieteneați |
| ei / ele | împrieteneau |
Perfectul simplu
| eu | împrietenii |
| tu | împrieteniși |
| el / ea | împrieteni |
| noi | împrietenirăm |
| voi | împrietenirăți |
| ei / ele | împrieteniră |
Mai mult ca perfectul
| eu | împrietenisem |
| tu | împrieteniseși |
| el / ea | împrietenise |
| noi | împrieteniserăm |
| voi | împrieteniserăți |
| ei / ele | împrieteniseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să împrietenesc |
| tu | să împrietenești |
| el / ea | să împrietenească |
| noi | să împrietenim |
| voi | să împrieteniți |
| ei / ele | să împrietenească |
Imperativ
Afirmativ
| tu | împrietenește |
| voi | împrieteniți |
Negativ
| tu | nu nu împrieteni |
| voi | nu nu împrieteniți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a împrieteni |
Gerunziu
| — | împrietenind |
Participiu
| — | împrietenit |