Conjugation of îmburghezi
to become bourgeois Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | îmburghezesc |
| tu | îmburghezești |
| el / ea | îmburghezește |
| noi | îmburghezim |
| voi | îmburgheziți |
| ei / ele | îmburghezesc |
Imperfect
| eu | îmburghezeam |
| tu | îmburghezeai |
| el / ea | îmburghezea |
| noi | îmburghezeam |
| voi | îmburghezeați |
| ei / ele | îmburghezeau |
Perfectul simplu
| eu | îmburghezii |
| tu | îmburgheziși |
| el / ea | îmburghezi |
| noi | îmburghezirăm |
| voi | îmburghezirăți |
| ei / ele | îmburgheziră |
Mai mult ca perfectul
| eu | îmburghezisem |
| tu | îmburgheziseși |
| el / ea | îmburghezise |
| noi | îmburgheziserăm |
| voi | îmburgheziserăți |
| ei / ele | îmburgheziseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să îmburghezesc |
| tu | să îmburghezești |
| el / ea | să îmburghezească |
| noi | să îmburghezim |
| voi | să îmburgheziți |
| ei / ele | să îmburghezească |
Imperativ
Afirmativ
| tu | îmburghezește |
| voi | îmburgheziți |
Negativ
| tu | nu nu îmburghezi |
| voi | nu nu îmburgheziți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a îmburghezi |
Gerunziu
| — | îmburghezind |
Participiu
| — | îmburghezit |