Conjugação de vitimar
vi.t͡ʃiˈma(ʁ)/ [vi.t͡ʃiˈma(h)]oferecer (pessoa ou animal) em sacrifício Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| eu | vitimo |
| tu | vitimas |
| ele / ela / você | vitima |
| nós | vitimamos |
| eles / elas | vitimam |
| vocês | vitimam |
Pretérito perfeito
| eu | vitimei |
| tu | vitimaste |
| ele / ela / você | vitimou |
| nós | vitimamos |
| eles / elas | vitimaram |
| vocês | vitimaram |
Pretérito imperfeito
| eu | vitimava |
| tu | vitimavas |
| ele / ela / você | vitimava |
| nós | vitimávamos |
| eles / elas | vitimavam |
| vocês | vitimavam |
Futuro
| eu | vitimarei |
| tu | vitimarás |
| ele / ela / você | vitimará |
| nós | vitimaremos |
| eles / elas | vitimarão |
| vocês | vitimarão |
Condicional
| eu | vitimaria |
| tu | vitimarias |
| ele / ela / você | vitimaria |
| nós | vitimaríamos |
| eles / elas | vitimariam |
| vocês | vitimariam |
Subjuntivo
Presente
| eu | vitime |
| tu | vitimes |
| ele / ela / você | vitime |
| nós | vitimemos |
| eles / elas | vitimem |
| vocês | vitimem |
Pretérito imperfeito
| eu | vitimasse |
| tu | vitimasses |
| ele / ela / você | vitimasse |
| nós | vitimássemos |
| eles / elas | vitimassem |
| vocês | vitimassem |
Imperativo
Afirmativo
| tu | vitima |
| ele / ela / você | vitime |
| nós | vitimemos |
| eles / elas | vitimem |
| vocês | vitimem |
Negativo
| tu | não não vitimes |
| ele / ela / você | não não vitime |
| nós | não não vitimemos |
| eles / elas | não não vitimem |
| vocês | não não vitimem |