Conjugação de vier
vi.ˈɛɾprimeira pessoa do singular do futuro do subjuntivo do verbo vir Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| eu | vio |
| tu | vies |
| ele / ela / você | vie |
| nós | viemos |
| eles / elas | viem |
| vocês | viem |
Pretérito perfeito
| eu | vii |
| tu | vieste |
| ele / ela / você | vieu |
| nós | viemos |
| eles / elas | vieram |
| vocês | vieram |
Pretérito imperfeito
| eu | viia |
| tu | viias |
| ele / ela / você | viia |
| nós | viíamos |
| eles / elas | viiam |
| vocês | viiam |
Futuro
| eu | vierei |
| tu | vierás |
| ele / ela / você | vierá |
| nós | vieremos |
| eles / elas | vierão |
| vocês | vierão |
Condicional
| eu | vieria |
| tu | vierias |
| ele / ela / você | vieria |
| nós | vieríamos |
| eles / elas | vieriam |
| vocês | vieriam |
Subjuntivo
Presente
| eu | via |
| tu | vias |
| ele / ela / você | via |
| nós | viamos |
| eles / elas | viam |
| vocês | viam |
Pretérito imperfeito
| eu | viesse |
| tu | viesses |
| ele / ela / você | viesse |
| nós | viêssemos |
| eles / elas | viessem |
| vocês | viessem |
Imperativo
Afirmativo
| tu | vie |
| ele / ela / você | via |
| nós | viamos |
| eles / elas | viam |
| vocês | viam |
Negativo
| tu | não não vias |
| ele / ela / você | não não via |
| nós | não não viamos |
| eles / elas | não não viam |
| vocês | não não viam |