HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← veto — definition

Conjugation of veto

Regular CEFR B1
[ˈwɛ.toː]

to forbid, prevent, prohibit Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego vetō
tū vetās
is / ea / id vetat
nōs vetāmus
vōs vetātis
eī / eae / ea vetant
Indicātīvus imperfectum
ego vetābam
tū vetābās
is / ea / id vetābat
nōs vetābāmus
vōs vetābātis
eī / eae / ea vetābant
Indicātīvus futūrum
ego vetābō
tū vetābis
is / ea / id vetābit
nōs vetābimus
vōs vetābitis
eī / eae / ea vetābunt
Indicātīvus perfectum
ego vetuī
tū vetuistī
is / ea / id vetuit
nōs vetuimus
vōs vetuistis
eī / eae / ea vetuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego vetueram
tū vetuerās
is / ea / id vetuerat
nōs vetuerāmus
vōs vetuerātis
eī / eae / ea vetuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego vetuerō
tū vetueris
is / ea / id vetuerit
nōs vetuerimus
vōs vetueritis
eī / eae / ea vetuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego vetem
tū vetēs
is / ea / id vetet
nōs vetēmus
vōs vetētis
eī / eae / ea vetent
Coniūnctīvus imperfectum
ego vetārem
tū vetārēs
is / ea / id vetāret
nōs vetārēmus
vōs vetārētis
eī / eae / ea vetārent
Coniūnctīvus perfectum
ego vetuerim
tū vetuerīs
is / ea / id vetuerit
nōs vetuerīmus
vōs vetuerītis
eī / eae / ea vetuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego vetuissem
tū vetuissēs
is / ea / id vetuisset
nōs vetuissēmus
vōs vetuissētis
eī / eae / ea vetuissent
Imperātīvus praesēns
tū vetā
vōs vetāte
Imperātīvus futūrum
tū vetātō
is / ea / id vetātō
vōs vetātōte
eī / eae / ea vetantō
Īnfīnītīvus praesēns
— vetāre
Īnfīnītīvus perfectum
— vetuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— vetitūrum esse
Participium praesēns
— vetāns
Participium futūrum
— vetitūrus
Gerundium (genitīvus)
— vetandī
Gerundium (datīvus)
— vetandō
Gerundium (accūsātīvus)
— vetandum
Gerundium (ablātīvus)
— vetandō
Supīnum (accūsātīvus)
— vetitum
Supīnum (ablātīvus)
— vetitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego vetor
tū vetāris
is / ea / id vetātur
nōs vetāmur
vōs vetāminī
eī / eae / ea vetantur
Indicātīvus imperfectum
ego vetābar
tū vetābāris
is / ea / id vetābātur
nōs vetābāmur
vōs vetābāminī
eī / eae / ea vetābantur
Indicātīvus futūrum
ego vetābor
tū vetāberis
is / ea / id vetābitur
nōs vetābimur
vōs vetābiminī
eī / eae / ea vetābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego veter
tū vetēris
is / ea / id vetētur
nōs vetēmur
vōs vetēminī
eī / eae / ea vetentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego vetārer
tū vetārēris
is / ea / id vetārētur
nōs vetārēmur
vōs vetārēminī
eī / eae / ea vetārentur
Imperātīvus praesēns
tū vetāre
vōs vetāminī
Imperātīvus futūrum
tū vetātor
is / ea / id vetātor
eī / eae / ea vetantor
Īnfīnītīvus praesēns
— vetārī
Īnfīnītīvus perfectum
— vetitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— vetitum īrī
Participium perfectum
— vetitus
Participium futūrum
— vetandus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary