Conjugação de trincar
tɾĩ.ˈkaɾpôr ou induzir a um estado em que se está a sentir uma determinada sensação de forma muito intensa Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| eu | trinco |
| tu | trincas |
| ele / ela / você | trinca |
| nós | trincamos |
| eles / elas | trincam |
| vocês | trincam |
Pretérito perfeito
| eu | trinquei |
| tu | trincaste |
| ele / ela / você | trincou |
| nós | trincamos |
| eles / elas | trincaram |
| vocês | trincaram |
Pretérito imperfeito
| eu | trincava |
| tu | trincavas |
| ele / ela / você | trincava |
| nós | trincávamos |
| eles / elas | trincavam |
| vocês | trincavam |
Futuro
| eu | trincarei |
| tu | trincarás |
| ele / ela / você | trincará |
| nós | trincaremos |
| eles / elas | trincarão |
| vocês | trincarão |
Condicional
| eu | trincaria |
| tu | trincarias |
| ele / ela / você | trincaria |
| nós | trincaríamos |
| eles / elas | trincariam |
| vocês | trincariam |
Subjuntivo
Presente
| eu | trinque |
| tu | trinques |
| ele / ela / você | trinque |
| nós | trinquemos |
| eles / elas | trinquem |
| vocês | trinquem |
Pretérito imperfeito
| eu | trincasse |
| tu | trincasses |
| ele / ela / você | trincasse |
| nós | trincássemos |
| eles / elas | trincassem |
| vocês | trincassem |
Imperativo
Afirmativo
| tu | trinca |
| ele / ela / você | trinque |
| nós | trinquemos |
| eles / elas | trinquem |
| vocês | trinquem |
Negativo
| tu | não não trinques |
| ele / ela / você | não não trinque |
| nós | não não trinquemos |
| eles / elas | não não trinquem |
| vocês | não não trinquem |