Conjugação de teimar
tɐj.ˈmaɾser teimoso, ter teima; não aceitar argumentos ou opiniões alheias, obstinar-se: Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| eu | teimo |
| tu | teimas |
| ele / ela / você | teima |
| nós | teimamos |
| eles / elas | teimam |
| vocês | teimam |
Pretérito perfeito
| eu | teimei |
| tu | teimaste |
| ele / ela / você | teimou |
| nós | teimamos |
| eles / elas | teimaram |
| vocês | teimaram |
Pretérito imperfeito
| eu | teimava |
| tu | teimavas |
| ele / ela / você | teimava |
| nós | teimávamos |
| eles / elas | teimavam |
| vocês | teimavam |
Futuro
| eu | teimarei |
| tu | teimarás |
| ele / ela / você | teimará |
| nós | teimaremos |
| eles / elas | teimarão |
| vocês | teimarão |
Condicional
| eu | teimaria |
| tu | teimarias |
| ele / ela / você | teimaria |
| nós | teimaríamos |
| eles / elas | teimariam |
| vocês | teimariam |
Subjuntivo
Presente
| eu | teime |
| tu | teimes |
| ele / ela / você | teime |
| nós | teimemos |
| eles / elas | teimem |
| vocês | teimem |
Pretérito imperfeito
| eu | teimasse |
| tu | teimasses |
| ele / ela / você | teimasse |
| nós | teimássemos |
| eles / elas | teimassem |
| vocês | teimassem |
Imperativo
Afirmativo
| tu | teima |
| ele / ela / você | teime |
| nós | teimemos |
| eles / elas | teimem |
| vocês | teimem |
Negativo
| tu | não teimes |
| ele / ela / você | não teime |
| nós | não teimemos |
| eles / elas | não teimem |
| vocês | não teimem |
Pratica em contexto
Completa o verbo em frases reais — os acertos contam para a tabela acima.