Conjugation of subornar
/su.buɾ.ˈnaɾ/fazer com que (alguém) retarde ou omita ato de ofício ou o pratique infrinjindo dever funcional mediante oferecimento ou promessa de vantagem indevida Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | suborno |
| tú | subornas |
| él / ella / usted | suborna |
| nosotros | subornamos |
| ellos / ellas | subornam |
| ustedes | subornam |
Futuro
| yo | subornarei |
| tú | subornarás |
| él / ella / usted | subornará |
| nosotros | subornaremos |
| ellos / ellas | subornarão |
| ustedes | subornarão |
Condicional
| yo | subornaria |
| tú | subornarias |
| él / ella / usted | subornaria |
| nosotros | subornaríamos |
| ellos / ellas | subornariam |
| ustedes | subornariam |
Subjuntivo
Presente
| yo | suborne |
| tú | subornes |
| él / ella / usted | suborne |
| nosotros | subornemos |
| ellos / ellas | subornem |
| ustedes | subornem |
Imperativo
Afirmativo
| tú | suborna |
| él / ella / usted | suborne |
| nosotros | subornemos |
| ustedes | subornem |
| ellos / ellas | subornem |
Negativo
| tú | não subornes |
| él / ella / usted | não suborne |
| nosotros | não subornemos |
| ustedes | não subornem |
| ellos / ellas | não subornem |