Conjugação de subornar
su.buɾ.ˈnaɾfazer com que (alguém) retarde ou omita ato de ofício ou o pratique infrinjindo dever funcional mediante oferecimento ou promessa de vantagem indevida Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| eu | suborno |
| tu | subornas |
| ele / ela / você | suborna |
| nós | subornamos |
| eles / elas | subornam |
| vocês | subornam |
Pretérito perfeito
| eu | subornei |
| tu | subornaste |
| ele / ela / você | subornou |
| nós | subornamos |
| eles / elas | subornaram |
| vocês | subornaram |
Pretérito imperfeito
| eu | subornava |
| tu | subornavas |
| ele / ela / você | subornava |
| nós | subornávamos |
| eles / elas | subornavam |
| vocês | subornavam |
Futuro
| eu | subornarei |
| tu | subornarás |
| ele / ela / você | subornará |
| nós | subornaremos |
| eles / elas | subornarão |
| vocês | subornarão |
Condicional
| eu | subornaria |
| tu | subornarias |
| ele / ela / você | subornaria |
| nós | subornaríamos |
| eles / elas | subornariam |
| vocês | subornariam |
Subjuntivo
Presente
| eu | suborne |
| tu | subornes |
| ele / ela / você | suborne |
| nós | subornemos |
| eles / elas | subornem |
| vocês | subornem |
Pretérito imperfeito
| eu | subornasse |
| tu | subornasses |
| ele / ela / você | subornasse |
| nós | subornássemos |
| eles / elas | subornassem |
| vocês | subornassem |
Imperativo
Afirmativo
| tu | suborna |
| ele / ela / você | suborne |
| nós | subornemos |
| eles / elas | subornem |
| vocês | subornem |
Negativo
| tu | não subornes |
| ele / ela / você | não suborne |
| nós | não subornemos |
| eles / elas | não subornem |
| vocês | não subornem |