Conjugação de situar
si.ˈtwaɾnotar e parar de ter impertinência de si, liberdade concedida a sigo, diante de algo que não tem mérito em tê-la Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| eu | situo |
| tu | situas |
| ele / ela / você | situa |
| nós | situamos |
| eles / elas | situam |
| vocês | situam |
Pretérito perfeito
| eu | situei |
| tu | situaste |
| ele / ela / você | situou |
| nós | situamos |
| eles / elas | situaram |
| vocês | situaram |
Pretérito imperfeito
| eu | situava |
| tu | situavas |
| ele / ela / você | situava |
| nós | situávamos |
| eles / elas | situavam |
| vocês | situavam |
Futuro
| eu | situarei |
| tu | situarás |
| ele / ela / você | situará |
| nós | situaremos |
| eles / elas | situarão |
| vocês | situarão |
Condicional
| eu | situaria |
| tu | situarias |
| ele / ela / você | situaria |
| nós | situaríamos |
| eles / elas | situariam |
| vocês | situariam |
Subjuntivo
Presente
| eu | situe |
| tu | situes |
| ele / ela / você | situe |
| nós | situemos |
| eles / elas | situem |
| vocês | situem |
Pretérito imperfeito
| eu | situasse |
| tu | situasses |
| ele / ela / você | situasse |
| nós | situássemos |
| eles / elas | situassem |
| vocês | situassem |
Imperativo
Afirmativo
| tu | situa |
| ele / ela / você | situe |
| nós | situemos |
| eles / elas | situem |
| vocês | situem |
Negativo
| tu | não não situes |
| ele / ela / você | não não situe |
| nós | não não situemos |
| eles / elas | não não situem |
| vocês | não não situem |