Conjugation of situar
/si.ˈtwaɾ/notar e parar de ter impertinência de si, liberdade concedida a sigo, diante de algo que não tem mérito em tê-la Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | situo |
| tú | situas |
| él / ella / usted | situa |
| nosotros | situamos |
| ellos / ellas | situam |
| ustedes | situam |
Futuro
| yo | situarei |
| tú | situarás |
| él / ella / usted | situará |
| nosotros | situaremos |
| ellos / ellas | situarão |
| ustedes | situarão |
Condicional
| yo | situaria |
| tú | situarias |
| él / ella / usted | situaria |
| nosotros | situaríamos |
| ellos / ellas | situariam |
| ustedes | situariam |
Subjuntivo
Presente
| yo | situe |
| tú | situes |
| él / ella / usted | situe |
| nosotros | situemos |
| ellos / ellas | situem |
| ustedes | situem |
Imperativo
Afirmativo
| tú | situa |
| él / ella / usted | situe |
| nosotros | situemos |
| ustedes | situem |
| ellos / ellas | situem |
Negativo
| tú | não situes |
| él / ella / usted | não situe |
| nosotros | não situemos |
| ustedes | não situem |
| ellos / ellas | não situem |