HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← resigno — definition

Conjugation of resigno

Regular CEFR B1
[rɛˈsɪŋ.noː]

to annul, cancel, invalidate, rescind Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego resignō
tū resignās
is / ea / id resignat
nōs resignāmus
vōs resignātis
eī / eae / ea resignant
Indicātīvus imperfectum
ego resignābam
tū resignābās
is / ea / id resignābat
nōs resignābāmus
vōs resignābātis
eī / eae / ea resignābant
Indicātīvus futūrum
ego resignābō
tū resignābis
is / ea / id resignābit
nōs resignābimus
vōs resignābitis
eī / eae / ea resignābunt
Indicātīvus perfectum
ego resignāvī
tū resignāvistī
is / ea / id resignāvit
nōs resignāvimus
vōs resignāvistis
eī / eae / ea resignāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego resignāveram
tū resignāverās
is / ea / id resignāverat
nōs resignāverāmus
vōs resignāverātis
eī / eae / ea resignāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego resignāverō
tū resignāveris
is / ea / id resignāverit
nōs resignāverimus
vōs resignāveritis
eī / eae / ea resignāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego resignem
tū resignēs
is / ea / id resignet
nōs resignēmus
vōs resignētis
eī / eae / ea resignent
Coniūnctīvus imperfectum
ego resignārem
tū resignārēs
is / ea / id resignāret
nōs resignārēmus
vōs resignārētis
eī / eae / ea resignārent
Coniūnctīvus perfectum
ego resignāverim
tū resignāverīs
is / ea / id resignāverit
nōs resignāverīmus
vōs resignāverītis
eī / eae / ea resignāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego resignāvissem
tū resignāvissēs
is / ea / id resignāvisset
nōs resignāvissēmus
vōs resignāvissētis
eī / eae / ea resignāvissent
Imperātīvus praesēns
tū resignā
vōs resignāte
Imperātīvus futūrum
tū resignātō
is / ea / id resignātō
vōs resignātōte
eī / eae / ea resignantō
Īnfīnītīvus praesēns
— resignāre
Īnfīnītīvus perfectum
— resignāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— resignātūrum esse
Participium praesēns
— resignāns
Participium futūrum
— resignātūrus
Gerundium (genitīvus)
— resignandī
Gerundium (datīvus)
— resignandō
Gerundium (accūsātīvus)
— resignandum
Gerundium (ablātīvus)
— resignandō
Supīnum (accūsātīvus)
— resignātum
Supīnum (ablātīvus)
— resignātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego resignor
tū resignāris
is / ea / id resignātur
nōs resignāmur
vōs resignāminī
eī / eae / ea resignantur
Indicātīvus imperfectum
ego resignābar
tū resignābāris
is / ea / id resignābātur
nōs resignābāmur
vōs resignābāminī
eī / eae / ea resignābantur
Indicātīvus futūrum
ego resignābor
tū resignāberis
is / ea / id resignābitur
nōs resignābimur
vōs resignābiminī
eī / eae / ea resignābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego resigner
tū resignēris
is / ea / id resignētur
nōs resignēmur
vōs resignēminī
eī / eae / ea resignentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego resignārer
tū resignārēris
is / ea / id resignārētur
nōs resignārēmur
vōs resignārēminī
eī / eae / ea resignārentur
Imperātīvus praesēns
tū resignāre
vōs resignāminī
Imperātīvus futūrum
tū resignātor
is / ea / id resignātor
eī / eae / ea resignantor
Īnfīnītīvus praesēns
— resignārī
Īnfīnītīvus perfectum
— resignātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— resignātum īrī
Participium perfectum
— resignātus
Participium futūrum
— resignandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary