Conjugation of rebulir
o mesmo que bulir, voltar a bulir Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | rebulo |
| tú | rebules |
| él / ella / usted | rebule |
| nosotros | rebulimos |
| ellos / ellas | rebulem |
| ustedes | rebulem |
Futuro
| yo | rebulirei |
| tú | rebulirás |
| él / ella / usted | rebulirá |
| nosotros | rebuliremos |
| ellos / ellas | rebulirão |
| ustedes | rebulirão |
Condicional
| yo | rebuliria |
| tú | rebulirias |
| él / ella / usted | rebuliria |
| nosotros | rebuliríamos |
| ellos / ellas | rebuliriam |
| ustedes | rebuliriam |
Subjuntivo
Presente
| yo | rebula |
| tú | rebulas |
| él / ella / usted | rebula |
| nosotros | rebulamos |
| ellos / ellas | rebulam |
| ustedes | rebulam |
Imperativo
Afirmativo
| tú | rebule |
| él / ella / usted | rebula |
| nosotros | rebulamos |
| ustedes | rebulam |
| ellos / ellas | rebulam |
Negativo
| tú | não rebulas |
| él / ella / usted | não rebula |
| nosotros | não rebulamos |
| ustedes | não rebulam |
| ellos / ellas | não rebulam |