Conjugation of obter
/ɔ.bˈteɾ/Referido a um objeto, conter, admitir ou aceitar algo dentro de si. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | obtenho |
| tú | obtens |
| él / ella / usted | obtem |
| nosotros | obtemos |
| ellos / ellas | obtêm |
| ustedes | obtêm |
Futuro
| yo | obterei |
| tú | obterás |
| él / ella / usted | obterá |
| nosotros | obteremos |
| ellos / ellas | obterão |
| ustedes | obterão |
Condicional
| yo | obteria |
| tú | obterias |
| él / ella / usted | obteria |
| nosotros | obteríamos |
| ellos / ellas | obteriam |
| ustedes | obteriam |
Subjuntivo
Presente
| yo | obtenha |
| tú | obtenhas |
| él / ella / usted | obtenha |
| nosotros | obtenhamos |
| ellos / ellas | obtenham |
| ustedes | obtenham |
Imperativo
Afirmativo
| tú | obtem |
| él / ella / usted | obtenha |
| nosotros | obtenhamos |
| ustedes | obtenham |
| ellos / ellas | obtenham |
Negativo
| tú | não obtenhas |
| él / ella / usted | não obtenha |
| nosotros | não obtenhamos |
| ustedes | não obtenham |
| ellos / ellas | não obtenham |