Conjugação de obfirmar
estar muito firme; ter pertinácia, obstinar-se Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| eu | obfirmo |
| tu | obfirmas |
| ele / ela / você | obfirma |
| nós | obfirmamos |
| eles / elas | obfirmam |
| vocês | obfirmam |
Pretérito perfeito
| eu | obfirmei |
| tu | obfirmaste |
| ele / ela / você | obfirmou |
| nós | obfirmamos |
| eles / elas | obfirmaram |
| vocês | obfirmaram |
Pretérito imperfeito
| eu | obfirmava |
| tu | obfirmavas |
| ele / ela / você | obfirmava |
| nós | obfirmávamos |
| eles / elas | obfirmavam |
| vocês | obfirmavam |
Futuro
| eu | obfirmarei |
| tu | obfirmarás |
| ele / ela / você | obfirmará |
| nós | obfirmaremos |
| eles / elas | obfirmarão |
| vocês | obfirmarão |
Condicional
| eu | obfirmaria |
| tu | obfirmarias |
| ele / ela / você | obfirmaria |
| nós | obfirmaríamos |
| eles / elas | obfirmariam |
| vocês | obfirmariam |
Subjuntivo
Presente
| eu | obfirme |
| tu | obfirmes |
| ele / ela / você | obfirme |
| nós | obfirmemos |
| eles / elas | obfirmem |
| vocês | obfirmem |
Pretérito imperfeito
| eu | obfirmasse |
| tu | obfirmasses |
| ele / ela / você | obfirmasse |
| nós | obfirmássemos |
| eles / elas | obfirmassem |
| vocês | obfirmassem |
Imperativo
Afirmativo
| tu | obfirma |
| ele / ela / você | obfirme |
| nós | obfirmemos |
| eles / elas | obfirmem |
| vocês | obfirmem |
Negativo
| tu | não não obfirmes |
| ele / ela / você | não não obfirme |
| nós | não não obfirmemos |
| eles / elas | não não obfirmem |
| vocês | não não obfirmem |