Conjugação de incumbir
ĩ.kũ.ˈbiɾ(prep. a) estar a cargo de; ser da competência, do dever, da obrigação, da responsabilidade de; caber, competir, impender Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| eu | incumbo |
| tu | incumbes |
| ele / ela / você | incumbe |
| nós | incumbimos |
| eles / elas | incumbem |
| vocês | incumbem |
Pretérito perfeito
| eu | incumbi |
| tu | incumbiste |
| ele / ela / você | incumbiu |
| nós | incumbimos |
| eles / elas | incumbiram |
| vocês | incumbiram |
Pretérito imperfeito
| eu | incumbia |
| tu | incumbias |
| ele / ela / você | incumbia |
| nós | incumbíamos |
| eles / elas | incumbiam |
| vocês | incumbiam |
Futuro
| eu | incumbirei |
| tu | incumbirás |
| ele / ela / você | incumbirá |
| nós | incumbiremos |
| eles / elas | incumbirão |
| vocês | incumbirão |
Condicional
| eu | incumbiria |
| tu | incumbirias |
| ele / ela / você | incumbiria |
| nós | incumbiríamos |
| eles / elas | incumbiriam |
| vocês | incumbiriam |
Subjuntivo
Presente
| eu | incumba |
| tu | incumbas |
| ele / ela / você | incumba |
| nós | incumbamos |
| eles / elas | incumbam |
| vocês | incumbam |
Pretérito imperfeito
| eu | incumbisse |
| tu | incumbisses |
| ele / ela / você | incumbisse |
| nós | incumbíssemos |
| eles / elas | incumbissem |
| vocês | incumbissem |
Imperativo
Afirmativo
| tu | incumbe |
| ele / ela / você | incumba |
| nós | incumbamos |
| eles / elas | incumbam |
| vocês | incumbam |
Negativo
| tu | não não incumbas |
| ele / ela / você | não não incumba |
| nós | não não incumbamos |
| eles / elas | não não incumbam |
| vocês | não não incumbam |