Conjugation of enfatuar
tornar-se fátuo, vaidoso, presunçoso Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | enfatuo |
| tú | enfatuas |
| él / ella / usted | enfatua |
| nosotros | enfatuamos |
| ellos / ellas | enfatuam |
| ustedes | enfatuam |
Futuro
| yo | enfatuarei |
| tú | enfatuarás |
| él / ella / usted | enfatuará |
| nosotros | enfatuaremos |
| ellos / ellas | enfatuarão |
| ustedes | enfatuarão |
Condicional
| yo | enfatuaria |
| tú | enfatuarias |
| él / ella / usted | enfatuaria |
| nosotros | enfatuaríamos |
| ellos / ellas | enfatuariam |
| ustedes | enfatuariam |
Subjuntivo
Presente
| yo | enfatue |
| tú | enfatues |
| él / ella / usted | enfatue |
| nosotros | enfatuemos |
| ellos / ellas | enfatuem |
| ustedes | enfatuem |
Imperativo
Afirmativo
| tú | enfatua |
| él / ella / usted | enfatue |
| nosotros | enfatuemos |
| ustedes | enfatuem |
| ellos / ellas | enfatuem |
Negativo
| tú | não enfatues |
| él / ella / usted | não enfatue |
| nosotros | não enfatuemos |
| ustedes | não enfatuem |
| ellos / ellas | não enfatuem |