Conjugation of encapetar
tornar-se travesso, arteiro, desobediente Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | encapeto |
| tú | encapetas |
| él / ella / usted | encapeta |
| nosotros | encapetamos |
| ellos / ellas | encapetam |
| ustedes | encapetam |
Futuro
| yo | encapetarei |
| tú | encapetarás |
| él / ella / usted | encapetará |
| nosotros | encapetaremos |
| ellos / ellas | encapetarão |
| ustedes | encapetarão |
Condicional
| yo | encapetaria |
| tú | encapetarias |
| él / ella / usted | encapetaria |
| nosotros | encapetaríamos |
| ellos / ellas | encapetariam |
| ustedes | encapetariam |
Subjuntivo
Presente
| yo | encapete |
| tú | encapetes |
| él / ella / usted | encapete |
| nosotros | encapetemos |
| ellos / ellas | encapetem |
| ustedes | encapetem |
Imperativo
Afirmativo
| tú | encapeta |
| él / ella / usted | encapete |
| nosotros | encapetemos |
| ustedes | encapetem |
| ellos / ellas | encapetem |
Negativo
| tú | não encapetes |
| él / ella / usted | não encapete |
| nosotros | não encapetemos |
| ustedes | não encapetem |
| ellos / ellas | não encapetem |