Conjugação de difamar
di.fɐ.ˈmaɾpublicar a desonra ou o descrédito de alguém Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| eu | difamo |
| tu | difamas |
| ele / ela / você | difama |
| nós | difamamos |
| eles / elas | difamam |
| vocês | difamam |
Pretérito perfeito
| eu | difamei |
| tu | difamaste |
| ele / ela / você | difamou |
| nós | difamamos |
| eles / elas | difamaram |
| vocês | difamaram |
Pretérito imperfeito
| eu | difamava |
| tu | difamavas |
| ele / ela / você | difamava |
| nós | difamávamos |
| eles / elas | difamavam |
| vocês | difamavam |
Futuro
| eu | difamarei |
| tu | difamarás |
| ele / ela / você | difamará |
| nós | difamaremos |
| eles / elas | difamarão |
| vocês | difamarão |
Condicional
| eu | difamaria |
| tu | difamarias |
| ele / ela / você | difamaria |
| nós | difamaríamos |
| eles / elas | difamariam |
| vocês | difamariam |
Subjuntivo
Presente
| eu | difame |
| tu | difames |
| ele / ela / você | difame |
| nós | difamemos |
| eles / elas | difamem |
| vocês | difamem |
Pretérito imperfeito
| eu | difamasse |
| tu | difamasses |
| ele / ela / você | difamasse |
| nós | difamássemos |
| eles / elas | difamassem |
| vocês | difamassem |
Imperativo
Afirmativo
| tu | difama |
| ele / ela / você | difame |
| nós | difamemos |
| eles / elas | difamem |
| vocês | difamem |
Negativo
| tu | não não difames |
| ele / ela / você | não não difame |
| nós | não não difamemos |
| eles / elas | não não difamem |
| vocês | não não difamem |