Conjugation of constatar
determinar ou corroborar a verdade ou o estado de; averiguar Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | constato |
| tú | constatas |
| él / ella / usted | constata |
| nosotros | constatamos |
| ellos / ellas | constatam |
| ustedes | constatam |
Futuro
| yo | constatarei |
| tú | constatarás |
| él / ella / usted | constatará |
| nosotros | constataremos |
| ellos / ellas | constatarão |
| ustedes | constatarão |
Condicional
| yo | constataria |
| tú | constatarias |
| él / ella / usted | constataria |
| nosotros | constataríamos |
| ellos / ellas | constatariam |
| ustedes | constatariam |
Subjuntivo
Presente
| yo | constate |
| tú | constates |
| él / ella / usted | constate |
| nosotros | constatemos |
| ellos / ellas | constatem |
| ustedes | constatem |
Imperativo
Afirmativo
| tú | constata |
| él / ella / usted | constate |
| nosotros | constatemos |
| ustedes | constatem |
| ellos / ellas | constatem |
Negativo
| tú | não constates |
| él / ella / usted | não constate |
| nosotros | não constatemos |
| ustedes | não constatem |
| ellos / ellas | não constatem |