Conjugation of consentir
/kõ.sẽ.ˈtiɾ/Dar seu consentimento quem tenha autoridade competente, para que outros façam de deixem de fazer algo. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | consento |
| tú | consentes |
| él / ella / usted | consente |
| nosotros | consentimos |
| ellos / ellas | consentem |
| ustedes | consentem |
Futuro
| yo | consentirei |
| tú | consentirás |
| él / ella / usted | consentirá |
| nosotros | consentiremos |
| ellos / ellas | consentirão |
| ustedes | consentirão |
Condicional
| yo | consentiria |
| tú | consentirias |
| él / ella / usted | consentiria |
| nosotros | consentiríamos |
| ellos / ellas | consentiriam |
| ustedes | consentiriam |
Subjuntivo
Presente
| yo | consenta |
| tú | consentas |
| él / ella / usted | consenta |
| nosotros | consentamos |
| ellos / ellas | consentam |
| ustedes | consentam |
Imperativo
Afirmativo
| tú | consente |
| él / ella / usted | consenta |
| nosotros | consentamos |
| ustedes | consentam |
| ellos / ellas | consentam |
Negativo
| tú | não consentas |
| él / ella / usted | não consenta |
| nosotros | não consentamos |
| ustedes | não consentam |
| ellos / ellas | não consentam |