Conjugation of confirmar
/kõ.fiɾ.ˈmaɾ/Dar uma segunda aprovação a algo já lembrado. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | confirmo |
| tú | confirmas |
| él / ella / usted | confirma |
| nosotros | confirmamos |
| ellos / ellas | confirmam |
| ustedes | confirmam |
Futuro
| yo | confirmarei |
| tú | confirmarás |
| él / ella / usted | confirmará |
| nosotros | confirmaremos |
| ellos / ellas | confirmarão |
| ustedes | confirmarão |
Condicional
| yo | confirmaria |
| tú | confirmarias |
| él / ella / usted | confirmaria |
| nosotros | confirmaríamos |
| ellos / ellas | confirmariam |
| ustedes | confirmariam |
Subjuntivo
Presente
| yo | confirme |
| tú | confirmes |
| él / ella / usted | confirme |
| nosotros | confirmemos |
| ellos / ellas | confirmem |
| ustedes | confirmem |
Imperativo
Afirmativo
| tú | confirma |
| él / ella / usted | confirme |
| nosotros | confirmemos |
| ustedes | confirmem |
| ellos / ellas | confirmem |
Negativo
| tú | não confirmes |
| él / ella / usted | não confirme |
| nosotros | não confirmemos |
| ustedes | não confirmem |
| ellos / ellas | não confirmem |