Conjugação de caningar
kɐ.nĩ.ˈgaχ/, /kɐ.nĩ.ˈgaːchatear, incomodar, perturbar Ver definición completa →
● Irregular
Indicativo
Presente●
| eu | caningo |
| tu | caningas |
| ele / ela / você | caninga |
| nós | caningamos |
| eles / elas | caningam |
| vocês | caningam |
Pretérito perfeito●
| eu | caninguei |
| tu | caningaste |
| ele / ela / você | caningou |
| nós | caningamos |
| eles / elas | caningaram |
| vocês | caningaram |
Pretérito imperfeito●
| eu | caningava |
| tu | caningavas |
| ele / ela / você | caningava |
| nós | caningávamos |
| eles / elas | caningavam |
| vocês | caningavam |
Futuro●
| eu | caningarei |
| tu | caningarás |
| ele / ela / você | caningará |
| nós | caningaremos |
| eles / elas | caningarão |
| vocês | caningarão |
Condicional●
| eu | caningaria |
| tu | caningarias |
| ele / ela / você | caningaria |
| nós | caningaríamos |
| eles / elas | caningariam |
| vocês | caningariam |
Subjuntivo
Presente●
| eu | caningue |
| tu | caningues |
| ele / ela / você | caningue |
| nós | caninguemos |
| eles / elas | caninguem |
| vocês | caninguem |
Pretérito imperfeito●
| eu | caningasse |
| tu | caningasses |
| ele / ela / você | caningasse |
| nós | caningássemos |
| eles / elas | caningassem |
| vocês | caningassem |
Imperativo
Afirmativo●
| tu | caninga |
| ele / ela / você | caningue |
| nós | caninguemos |
| eles / elas | caninguem |
| vocês | caninguem |
Negativo●
| tu | não caningues |
| ele / ela / você | não caningue |
| nós | não caninguemos |
| eles / elas | não caninguem |
| vocês | não caninguem |