Conjugação de caluniar
kɐ.lu.ˈnjaɾprimeira pessoa do singular do futuro do conjuntivo/subjuntivo do verbo caluniar Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| eu | calunio |
| tu | calunias |
| ele / ela / você | calunia |
| nós | caluniamos |
| eles / elas | caluniam |
| vocês | caluniam |
Pretérito perfeito
| eu | caluniei |
| tu | caluniaste |
| ele / ela / você | caluniou |
| nós | caluniamos |
| eles / elas | caluniaram |
| vocês | caluniaram |
Pretérito imperfeito
| eu | caluniava |
| tu | caluniavas |
| ele / ela / você | caluniava |
| nós | caluniávamos |
| eles / elas | caluniavam |
| vocês | caluniavam |
Futuro
| eu | caluniarei |
| tu | caluniarás |
| ele / ela / você | caluniará |
| nós | caluniaremos |
| eles / elas | caluniarão |
| vocês | caluniarão |
Condicional
| eu | caluniaria |
| tu | caluniarias |
| ele / ela / você | caluniaria |
| nós | caluniaríamos |
| eles / elas | caluniariam |
| vocês | caluniariam |
Subjuntivo
Presente
| eu | calunie |
| tu | calunies |
| ele / ela / você | calunie |
| nós | caluniemos |
| eles / elas | caluniem |
| vocês | caluniem |
Pretérito imperfeito
| eu | caluniasse |
| tu | caluniasses |
| ele / ela / você | caluniasse |
| nós | caluniássemos |
| eles / elas | caluniassem |
| vocês | caluniassem |
Imperativo
Afirmativo
| tu | calunia |
| ele / ela / você | calunie |
| nós | caluniemos |
| eles / elas | caluniem |
| vocês | caluniem |
Negativo
| tu | não não calunies |
| ele / ela / você | não não calunie |
| nós | não não caluniemos |
| eles / elas | não não caluniem |
| vocês | não não caluniem |