Conjugação de banalizar
bɐ.nɐ.li.ˈzaɾprimeira pessoa do singular do futuro do conjuntivo/subjuntivo do verbo banalizar Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| eu | banalizo |
| tu | banalizas |
| ele / ela / você | banaliza |
| nós | banalizamos |
| eles / elas | banalizam |
| vocês | banalizam |
Pretérito perfeito
| eu | banalizei |
| tu | banalizaste |
| ele / ela / você | banalizou |
| nós | banalizamos |
| eles / elas | banalizaram |
| vocês | banalizaram |
Pretérito imperfeito
| eu | banalizava |
| tu | banalizavas |
| ele / ela / você | banalizava |
| nós | banalizávamos |
| eles / elas | banalizavam |
| vocês | banalizavam |
Futuro
| eu | banalizarei |
| tu | banalizarás |
| ele / ela / você | banalizará |
| nós | banalizaremos |
| eles / elas | banalizarão |
| vocês | banalizarão |
Condicional
| eu | banalizaria |
| tu | banalizarias |
| ele / ela / você | banalizaria |
| nós | banalizaríamos |
| eles / elas | banalizariam |
| vocês | banalizariam |
Subjuntivo
Presente
| eu | banalize |
| tu | banalizes |
| ele / ela / você | banalize |
| nós | banalizemos |
| eles / elas | banalizem |
| vocês | banalizem |
Pretérito imperfeito
| eu | banalizasse |
| tu | banalizasses |
| ele / ela / você | banalizasse |
| nós | banalizássemos |
| eles / elas | banalizassem |
| vocês | banalizassem |
Imperativo
Afirmativo
| tu | banaliza |
| ele / ela / você | banalize |
| nós | banalizemos |
| eles / elas | banalizem |
| vocês | banalizem |
Negativo
| tu | não não banalizes |
| ele / ela / você | não não banalize |
| nós | não não banalizemos |
| eles / elas | não não banalizem |
| vocês | não não banalizem |