Conjugation of assentar
/ɐ.sẽ.ˈtaɾ/depositar-se na área mais inferior da massa de um líquido qualquer material nele supenso Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | assento |
| tú | assentas |
| él / ella / usted | assenta |
| nosotros | assentamos |
| ellos / ellas | assentam |
| ustedes | assentam |
Futuro
| yo | assentarei |
| tú | assentarás |
| él / ella / usted | assentará |
| nosotros | assentaremos |
| ellos / ellas | assentarão |
| ustedes | assentarão |
Condicional
| yo | assentaria |
| tú | assentarias |
| él / ella / usted | assentaria |
| nosotros | assentaríamos |
| ellos / ellas | assentariam |
| ustedes | assentariam |
Subjuntivo
Presente
| yo | assente |
| tú | assentes |
| él / ella / usted | assente |
| nosotros | assentemos |
| ellos / ellas | assentem |
| ustedes | assentem |
Imperativo
Afirmativo
| tú | assenta |
| él / ella / usted | assente |
| nosotros | assentemos |
| ustedes | assentem |
| ellos / ellas | assentem |
Negativo
| tú | não assentes |
| él / ella / usted | não assente |
| nosotros | não assentemos |
| ustedes | não assentem |
| ellos / ellas | não assentem |