Conjugation of abondar
ser suficiente na quantidade necessária, bastar Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | abondo |
| tú | abondas |
| él / ella / usted | abonda |
| nosotros | abondamos |
| ellos / ellas | abondam |
| ustedes | abondam |
Futuro
| yo | abondarei |
| tú | abondarás |
| él / ella / usted | abondará |
| nosotros | abondaremos |
| ellos / ellas | abondarão |
| ustedes | abondarão |
Condicional
| yo | abondaria |
| tú | abondarias |
| él / ella / usted | abondaria |
| nosotros | abondaríamos |
| ellos / ellas | abondariam |
| ustedes | abondariam |
Subjuntivo
Presente
| yo | abonde |
| tú | abondes |
| él / ella / usted | abonde |
| nosotros | abondemos |
| ellos / ellas | abondem |
| ustedes | abondem |
Imperativo
Afirmativo
| tú | abonda |
| él / ella / usted | abonde |
| nosotros | abondemos |
| ustedes | abondem |
| ellos / ellas | abondem |
Negativo
| tú | não abondes |
| él / ella / usted | não abonde |
| nosotros | não abondemos |
| ustedes | não abondem |
| ellos / ellas | não abondem |