wrzeciądz

Definicje

1. urządzenie do zamykania bramy lub drzwi, najczęściej w postaci żelaznej sztaby, drąga obracającego się na sworzniu lub krótkiego łańcucha nakładanego na skobel
   dated
2. element ograniczający, krępujący lub stanowiący barierę
   dated, metaphoric
3. żelazny łańcuch, pęta lub kajdany

Odpowiedniki

Przykłady

“Drzwi wszystkie w bramie i innych budowlach zamkowych, zamykały się na wrzeciądze, skoble żelazne, kolca, łańcuchy i kłódki”

“Warkły wrzeciądze katedralnej bramy, otwarło się łono świątyni Pańskiej i Kościół”

“Nie miały czasu nasze biedne żądze wytchnąć od pracy wśród wiosny uniesień, a nim nam wywczas otwarł swe wrzeciądze, żądze umarły i nadeszła jesień”

Poziom CEFR