Meaning of wrzeciądz | Babel Free
/ˈvʐɛ.t͡ɕɔnt͡s/Definicje
-
urządzenie do zamykania bramy lub drzwi, najczęściej w postaci żelaznej sztaby, drąga obracającego się na sworzniu lub krótkiego łańcucha nakładanego na skobel dated
-
element ograniczający, krępujący lub stanowiący barierę dated, metaphoric
- żelazny łańcuch, pęta lub kajdany
Odpowiedniki
English
Hasp
Przykłady
“Drzwi wszystkie w bramie i innych budowlach zamkowych, zamykały się na wrzeciądze, skoble żelazne, kolca, łańcuchy i kłódki”
“Warkły wrzeciądze katedralnej bramy, otwarło się łono świątyni Pańskiej i Kościół”
“Nie miały czasu nasze biedne żądze wytchnąć od pracy wśród wiosny uniesień, a nim nam wywczas otwarł swe wrzeciądze, żądze umarły i nadeszła jesień”
Poziom CEFR
B2
Upper Intermediate
This word is part of the CEFR B2 vocabulary — upper intermediate level.
This word is part of the CEFR B2 vocabulary — upper intermediate level.