Meaning of oświecenie | Babel Free
/ɔ.ɕfjɛˈt͡sɛ.ɲɛ/Definicje
- koncepcja uwypuklająca rolę rozumu i wiedzy, dominująca w filozofii europejskiej od końca XVII w.
- okres w kulturze europejskiej od końca XVII w., związany z dominacją idei oświeceniowych
- osiągnięcie świadomości, poznanie prawdy
- szerzenie wiedzy, osiągnięcie postępu
- w religiach Wschodu: stan osiągnięty przez wytrwałą medytację
-
oświata obsolete
-
wykształcenie dated
-
oświetlenie dated
- sprawienie, że coś staje się rozświetlone
Odpowiedniki
Przykłady
“W opozycji do oświecenia pojawiła się ideologia konserwatywna.”
“Dynamiczny rozwój literatury rosyjskiej nastąpił w okresie oświecenia pod koniec XVIII w..”
“Według św. Augustyna: wiedzy, o którą na próżno zabiegamy przyrodzonymi władzami naszego umysłu, Bóg udziela duszy drogą oświecenia.”
“Nieco bliższe (choć wciąż niewystarczające) są opisy oświecenia, dokonane przez ludzi, którzy twierdzą, że go doświadczyli.”
“Terminy te nie zostały dotrzymane, ale już w maju wszystkie biura Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego przeprowadzono do nowego gmachu.”
“Nagłe ożywienie krajobrazu spowodowane było oświeceniem stoków przez słońce.”
“Jak kształtowały się te relacje w epoce Oświecenia i Rewolucji Francuskiej?”
Poziom CEFR
C2
Mastery
This word is part of the CEFR C2 vocabulary — mastery level.
This word is part of the CEFR C2 vocabulary — mastery level.