HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
Strona główna › Słownik › Polski › karakuł
Powrót do wyszukiwania

karakuł

Rzeczownik męski CEFR B1
kaˈra.kuw

Definicje

  1. owca pochodzenia azjatyckiego, której jagnię ma sierść zwiniętą w charakterystyczne loki
  2. wyprawiona skóra jagnięcia karakuła (1.1)
    colloquial

Odpowiedniki

Englishkarakul
Françaiscaraculkarakul
DeutschKarakulschaf
4 more languages

Przykłady

“Karakuły są hodowane głównie w Azji i Afryce.”

Poziom CEFR

B1
Średniozaawansowany
To słowo należy do słownictwa CEFR B1 — poziom średniozaawansowany.
See all B1 Polski words →

Zobacz także

karakuły Karakum karalność karaluch karambol karambola

Naucz się tego słowa w kontekście

Zobacz karakuł w prawdziwych rozmowach w naszym darmowym kursie językowym.

Zacznij darmowy kurs

Know this word better than we do? Language is a living thing — help us keep it growing. Collaborate with Babel Free