← Powrót do wyszukiwania

Meaning of karakuł | Babel Free

Noun masculine CEFR B1

/kaˈra.kuw/

Definicje

owca pochodzenia azjatyckiego, której jagnię ma sierść zwiniętą w charakterystyczne loki
wyprawiona skóra jagnięcia karakuła (1.1)
colloquial

Odpowiedniki

English karakul

Przykłady

“Karakuły są hodowane głównie w Azji i Afryce.”

Poziom CEFR

B1

Intermediate
This word is part of the CEFR B1 vocabulary — intermediate level.

Zobacz także

karakuły Karakum karalność karaluch karambol karambola