← Powrót do wyszukiwania

Meaning of buńczuczny | Babel Free

Adjective CEFR B2

/buɲˈt͡ʂut͡ʂ.nɘ/

Definicje

wyzywający, zaczepny, czupurny, zawadiacki, nadmiernie pewny siebie
epitet dostojnika lub dowódcy mającego prawo używania buńczuka jako oznaki godności i władzy
dated

Przykłady

“Mowa Hitlera w monachijskiej Löwenbraükeller jest buńczucznym, przeplatanym wulgarną ironią, usprawiedliwianiem się”

“Nawet dyplomacja pruska tak buńczuczna, zajmowała wobec Wielkiej Brytanii stanowisko niezmiernie ostrożne”

Poziom CEFR

B2

Upper Intermediate
This word is part of the CEFR B2 vocabulary — upper intermediate level.

Zobacz także

bundeswehrowski bundowski bungee buntowniczy bura buraczany