Conjugation of zwyrodnieć
zvɘˈrɔd.ɲɛt͡ɕto degenerate (to lose good or desirable qualities) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zwyrodnieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zwyrodniałem |
| ty | zwyrodniałeś |
| on / ona / ono | zwyrodniał |
| my | zwyrodnieliśmy |
| wy | zwyrodnieliście |
| oni / one | zwyrodnieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zwyrodniałam |
| ty | zwyrodniałaś |
| on / ona / ono | zwyrodniała |
| my | zwyrodniałyśmy |
| wy | zwyrodniałyście |
| oni / one | zwyrodniały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zwyrodniało |
Czas przyszły
| ja | zwyrodnieję |
| ty | zwyrodniejesz |
| on / ona / ono | zwyrodnieje |
| my | zwyrodniejemy |
| wy | zwyrodniejecie |
| oni / one | zwyrodnieją |
Tryb rozkazujący
| ty | zwyrodniej |
| my | zwyrodniejmy |
| wy | zwyrodniejcie |