Conjugation of zwiotczeć
ˈzvjɔt.t͡ʂɛt͡ɕto lose elasticity, to become or go limp Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zwiotczeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zwiotczałem |
| ty | zwiotczałeś |
| on / ona / ono | zwiotczał |
| my | zwiotczeliśmy |
| wy | zwiotczeliście |
| oni / one | zwiotczeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zwiotczałam |
| ty | zwiotczałaś |
| on / ona / ono | zwiotczała |
| my | zwiotczałyśmy |
| wy | zwiotczałyście |
| oni / one | zwiotczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zwiotczało |
Czas przyszły
| ja | zwiotczeję |
| ty | zwiotczejesz |
| on / ona / ono | zwiotczeje |
| my | zwiotczejemy |
| wy | zwiotczejecie |
| oni / one | zwiotczeją |
Tryb rozkazujący
| ty | zwiotczej |
| my | zwiotczejmy |
| wy | zwiotczejcie |