Conjugation of zwalczyć
ˈzval.t͡ʂɘt͡ɕto fight off each other, to overcome each other, to combat each other Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | zwalczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | zwalczyłem |
| ty | zwalczyłeś |
| on / ona / ono | zwalczył |
| my | zwalczyliśmy |
| wy | zwalczyliście |
| oni / one | zwalczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | zwalczyłam |
| ty | zwalczyłaś |
| on / ona / ono | zwalczyła |
| my | zwalczyłyśmy |
| wy | zwalczyłyście |
| oni / one | zwalczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | zwalczyło |
Czas przyszły
| ja | zwalczę |
| ty | zwalczysz |
| on / ona / ono | zwalczy |
| my | zwalczymy |
| wy | zwalczycie |
| oni / one | zwalczą |
Tryb rozkazujący
| ty | zwalcz |
| my | zwalczmy |
| wy | zwalczcie |